Konstrukcje są potocznie zwane trussami (ang. truss – kratownica) stanowi podstawę na której montowany jest sprzęt oświetleniowy, nagłośnieniowy, czy elementy dekoracji. Może być podwieszona do konstrukcji nośnej budynku, bądź zadaszenia sceny (studia, hale, sceny, itp.) lub stanowić samodzielną budowlę.

   Naświetlacze architektoniczne charakteryzują się wysokim stopniem ochrony IP, który umożliwia stosowanie opraw na zewnątrz budynków.

   Podesty sceniczne umożliwiają tworzenie modułowych scen, estrad, wybiegów, widowni, podium, stoisk ekspozycji itp. konstrukcji. Rozróżnaimy dwa rodzaje podestów. Podesty do zastosowań wewnątrz pomieszczeń wykonane są najczęściej z drewnianej sklejki natomiast podesty do zastosowań zewnętrznych pokryte są powłoką antypoślizgową i wodoodporną. Standardowy wymiar podestu scenicznego to 2m x 1m. Podest taki wyposażony jest w nogi teleskopowe o płynnej regulacji w zakresie od 40cm do 130cm inne wysokości i wymiary podestów na specjalne zamówienie. Uzupełnieniem podestów jest ich wyposażenie dodatkowe: schody, poręcze, uchwyty montażowe, itp.

   Reflektory z soczewką Fresnela (o specjalnej powierzchni, przypominającej "schodki") dają plamę świetlną o nieostrej krawędzi. Światło jest nieco miększe niż w przypadku reflektorów PC. Często reflektorami z soczewką Fresnela oświetla się twarze.

   Reflektory typu PAR dają plamę świetlną o rozkładzie natężenia przypominającym funkcję Gaussa - pole z maksymalnym natężeniem jest względnie małe, krawędź jest bardzo mało kontrastowa. Często stosuje się pary z filtrami kolorowymi jako oświetlenie ścian lub zabarwienie scenografii, rzucenie dodatkowego koloru na jakiś przedmiot.

   Reflektory PC dają plamę świetlną o bardzo ostrym konturze. Cienie są wyraźne, a rekwizyty spoza pola oświetlonego - prawie niewidoczne.

   Reflektory profilowe stosuje się zazwyczaj do podkreślenia konkretnego miejsca na scenie. Plama świetlna może mieć ostre lub bardziej rozmyte krawędzie, zależnie od regulowanego położenia soczewki. W tego rodzaju reflektorach można także zmieniać kształt plamy świetlnej poprzez odpowiednie ustawienie specjalnych przysłon wchodzących w promień światła.

   Urządzenia automatyczne umożliwiają stworzenie profesjonalnego pokazu, zawierającego wiele lamp, a obsługiwanego przez tylko jedną osobę. Z konsoli, przy której siedzi zazwyczaj reżyser światła, wysyłany jest sygnał do wszystkich podłączonych urządzeń automatycznych. Dane, które przesyłane są szeregowo w postaci protokołu DMX, opisują 40 razy na sekundę aktualne położenie głowicy reflektora, wyświetlany wzór, kolor, intensywność, sposób strobowania, zoom, itp.